Magen David Adom Nederland | MDA-Nederland.nl
MDA Israel Historie niet-erkenning
Het Magen David Adom (MDA) wordt wel het Israëlische Rode Kruis genoemd. Toch zijn de pogingen van het MDA om lid van de Internationale Federatie van Rode Kruis-en Rode Halve Maan-verenigingen te worden tot nog toe te vergeefs gebleken.
Het eerste verzoek om toegelaten te worden tot de Internationale Organisatie van Rode kruisverenigingen in 1949 werd met één stem verworpen.
De Internationale Federatie van Rode Kruis-en Rode Halve Maan-verenigingen beweren dat MDA niet toegelaten kan worden omdat MDA weigert aan één van de tien toelatingseisen te voldoen. Die eis heeft betrekking op het MDA-embleem, het rode davidschild, dat niet officieel door het Rode Kruis wordt erkend.
Deze discriminatie werd helemaal duidelijk op de 25-ste Conferentie van het Internationale Rode Kruis in Genève eind oktober 1986. Toen werd er namelijk besloten de naam te wijzigen in het Internationale Rode Kruis en Rode Halve Maan. Door alleen deze twee symbolen te noemen wordt Israël, dat het Rode Davidschild als herkenningsteken gebruikt voorlopig, zo niet definitief, buiten spel gezet.
Desalniettemin was het MDA verschillende malen als waarnemer aanwezig op Europese Conferenties van de wereldbekende humanitaire organisatie. Afgevaardigden van MDA in Israël grijpen deze invitaties graag aan om ten minste de bilaterale contacten te verstevigen. De verhouding van Israël met het Internationale Rode Kruis is altijd enigszins ambivalent geweest.
Veel individuele Israëli's verwijten de humanitaire organisatie in de Tweede Wereldoorlog te hebben gefaald in het redden van Joodse levens in de Duitse vernietigingskampen. Het Rode Kruis heeft zich altijd verdedigd met de stelling dat het niets kon doen. Een verweer dat voor velen niet goed genoeg was en dit is bevestigd door de toenmalige woordvoerder en directeur internationale zaken van het Magen David Adom, Dan Arnon.
"Je moet echter een scheiding maken tussen het historische gevoel van het Israëlische volk ten opzichte van het Rode Kruis en de realistische, pragmatische gevoelens. Natuurlijk is iedereen het erover eens dat het gedrag van het Rode Kruis in de jaren '40 -'45 niet juist was en niet overeenstemde met haar eigen principes. Toch is het belangrijk dat de relaties tussen het Magen David Adom en het Rode Kruis worden verbeterd".
Lidmaatschap van bepaalde internationale organisaties is nu eenmaal noodzakelijk om als natie serieus te worden genomen.
De historie van het embleem
Het Magen David Adom (letterlijk: rood schild van David, of ook Rode Davidster) werd in 1918 al gebruikt en in 1930 officieel in Tel Aviv gesticht.
Na de stichting van de staat Israël werd het MDA de enige erkende Eerste-Hulporganisatie in den lande. Zoals de nieuwe staat in allerlei belangrijke internationale fora erkenning probeerde te krijgen (in de organisaties van de Verenigde Naties enz.), trachtte zij ook lid te worden van de Internationale Federatie van Rode Kruis en Rode Halve Maan verenigingen. In de verwachting dat het zou lukken, omdat zij sinds de onafhankelijkheid aan 1 van de belangrijkste voorwaarden voor lidmaatschap voldeed. Het eerste verzoek tot erkenning strandde in 1949 echter met een verschil van één stem : een meerderheid van 22 landen was het niet eens met de toelating van de Israëlische nationale organisatie. Het worstelen om de erkenning is sinds 1949 weinig succesvol gebleken.
Steeds weer werd (en wordt) het Israëlisch lidmaatschap door de vergadering van de Internationale Federatie afgewezen met een verwijzing naar het Rode Davidschild op de ambulances en Eerste-Hulpposten. In de statuten die zijn opgesteld door het Internationale Comité van het Rode Kruis, staat inderdaad dat een van de voorwaarden voor erkenning van een nationale vereniging is dat deze het rode kruis of de rode halve maan als symbool gebruikt. En hoewel in de brochures van het Rode Kruis staat dat het embleem voor de internationale samenwerking eigenlijk geen verschil maakt, blijkt het schild van David in de praktijk toch een struikelblok.
Het Christelijk aspect van het kruis
Voor Israël is het onmogelijk het kruis of de halve maan als symbool te hanteren. Het kruis kan voor Joden niet het symbool zijn voor barmhartigheid. In naam van het kruis, dat per definitie een Christelijk teken is, is door de eeuwen heen te veel ellende bij de Joden aangericht.
Door het conflict met de Islamitische buurstaten kan Magen David Adom evenmin de rode halve maan als onderscheidingsteken gebruiken. En waarom zou het Joodse volk niet mogen teruggrijpen naar zijn eigen geschiedenis en traditie? Het eerste voorkomen van het davidschild/davidster bij Joden dateert al vanaf de 7de eeuw voor onze jaartelling. Het Nederlandse Rode Kruis beweert dat het rode kruis geen Christelijk teken is en dat Israël het daarom zou kunnen aanvaarden. Het symbool zou een hommage zijn aan Jean Henry Dunant, de Zwitserse oprichter van het Internationale Rode Kruis. De kleuren van de Zwitserse vlag zijn daarom omgekeerd.
Dit argument snijdt evenwel geen hout. In 1863, waren de oprichters van het internationale Rode Kruis alle Christelijke staten, die in het kruisteken het symbool van humaniteit zagen. In de Zwitserse vlag fungeert het kruis als heraldisch teken, dat naar de kruisvaarders terug te voeren valt. Ook het Islamitische Turkije zag in het rode kruis een Christelijk teken. Daarom stelde de Turkse regering in 1876 de halve maan als tegenhanger in. Het kruis zou mogelijk "Mohammedaanse soldaten kunnen ergeren" was toen het argument. Het valt niet in te zien waarom voor Israël niet hetzelfde geldt.
Onwaarachtig is ook de bewering van het Nederlandse Rode Kruis, dat Israël in de periode 1974 - 1977 een verzoek tot erkenning van Magen David Adom heeft ingetrokken. Het Nederlandse Rode Kruis weet best, dat erkenning toen voor Israël geen haalbare zaak was en het land alleen maar gezichtsverlies zou lijden omdat de Islamitische landen tegen opname van het MDA zouden stemmen. Deze landen bezitten ruimschoots de meerderheid binnen de Conferentie van lidstaten van het Internationale Rode Kruis.
Het ironische van dit alles is, dat de oprichter van het Internationale Rode Kruis, Jean Henry Dunant, een enthousiast zionist was, lang voordat Theodor Herzl de zionistische Beweging oprichtte. In 1866 stuurde Dunant een memorandum naar keizer Napoleon de Derde, waarin hij een plan ontvouwde voor de oprichting van een mondiale vereniging voor de Wederopleving van het Heilige Land, die landbouw, industrie en handel in die streek zou moeten bevorderen. "De Wedergeboorte van de Joodse Natie als territoriale eenheid", schreef hij, "zal haar in staat stellen tot het ontplooien van al haar talenten".
MDA en het nieuwe embleem van het Rode Kruis
Het lidmaatschap van MDA komt steeds dichterbij
Magen David Adom in Israël verwelkomde het plan van de Internationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanorganisatie (IRC&RC), om een nieuw embleem te introduceren. Dit plan werd gesteund door de lidstaten, dit zijn de landen die de Geneefse Conventie van 1949 hebben ondertekend. Het nieuwe embleem moet de weg vrijmaken voor MDA om volwaardig lid te worden van de IRC&RC-organisatie. Een nationale organisatie die lid is van IRC&RC, is verplicht de naam en het embleem te gebruiken van de Internationale Rode Kruis- en Halve Maanorganisatie, in overeenstemming met de Geneefse Conventie van 1949.
Het MDA-embleem: het Rode Davidsschild
Het Rode Kruis en de Rode Halve Maan zeggen geen religieuze achtergrond te hebben. Desondanks werden hun symbolen toch als religieus gezien. MDA heeft sinds haar oprichting in 1931 altijd het Rode Schild van David als herkenningsteken gebruikt op ambulances en op de uniformen van medewerkers. Dit herkenningsteken werd door IRC&RC niet geaccepteerd. MDA ervoer dit als discriminatie. In 1986 vond de 25-ste Conferentie van het Internationale Rode Kruis plaats in Genève. De conferentie besloot de naam te wijzigen in het Internationale Rode Kruis en Rode Halve Maan (IRC&RC). Met het noemen van alleen deze twee symbolen werd Israël voorlopig buiten spel gezet.
Een nieuw embleem als oplossing van het probleem
De IRC&RC-organisatie heeft ingezien dat MDA in aanmerking moet kunnen komen voor een volwaardig lidmaatschap. In 1990 nam de organisatie daartoe het initiatief. Dit leidde tot de volgende oplossing: er zou een nieuw aanvullend embleem ingevoerd worden, zonder enige verwijzing naar religieuze, politieke of andere bijbedoelingen. Het nieuwe embleem zou worden opgenomen in een Derde Aanvullend Protocol, dat toegevoegd zou worden aan de Geneefse Conventie van 1949. Vervolgens zouden de regels voor nationale organisaties aangepast worden.
Het Derde Aanvullende Protocol aangenomen
In oktober 2000 riep de Zwitserse regering, als bewaker van de Geneefse Conventies, een diplomatieke conferentie bijeen voor de lidstaten, met als doel het aannemen van het Derde Aanvullende Protocol. De conferentie werd echter afgelast. De tweede Intifada was een maand eerder begonnen en die maakte het onmogelijk dat de lidstaten het voorstel zouden aannemen. Ondanks de Intifada bleef het IRC&RC de zaak behartigen en stelde de laatste 5 jaar de kwestie geregeld aan de orde tijdens internationale conferenties.
Door de verbetering van het politieke klimaat in het Midden-Oosten in het begin van 2005 kon de Zwitserse regering de lidstaten opnieuw bijeenroepen voor een conferentie in december 2005 in Genève. Tijdens deze conferentie is op 8 december 2005 het Derde Aanvullende Protocol aangenomen, met 98 stemmen voor en 27 tegen. Een tweederde meerderheid was nodig (86 stemmen) om het Protocol aan te nemen.
Voordat het Protocol werd aangenomen, werden de contacten tussen MDA en de IRC&RC versterkt. Volgens dr. Noam Yifrach, de voorzitter van Magen David Adom, zijn de betrekkingen in de laatste jaren sterk verbeterd. Hij verwachtte dan ook dat bijna alle lidstaten het Protocol zouden steunen.
Nu het nieuwe embleem is aangenomen, moet er een aparte vergadering worden belegd met vertegenwoordigers van regeringen en de Internationale Rode Kruis- en Halve Maanorganisatie om de lidmaatschapsregels te veranderen. Deze regels worden "conditions for recognition of National Societies" genoemd. De 29ste Internationale Conferentie is vastgesteld op 20 – 21 juni 2006. Daarna zal MDA hopelijk een volwaardig lid van de IRC&RC-organisatie zijn.
Het nieuwe embleem: de "Red Crystal"
Het nieuwe embleem, de "Red Crystal", is een rode ruit, staande op één hoekpunt, met in het midden een wit vlak en een dikke rode omlijsting. MDA Israël mag haar eigen embleem binnen Israël blijven voeren. Buiten Israël moet MDA de Red Crystal gebruiken. Andere nationale verenigingen mogen, wanneer hun regeringen dit toestaan, de Red Crystal tijdelijk gebruiken om hun werk te doen, bijvoorbeeld wanneer hun eigen embleem als niet neutraal wordt ervaren.