Ook deze week heb ik weer meerdere diensten gehad met vele interessante calls. Ik kan nu wel merken dat ik echt “ingeburgerd” ben op het station. Ik heb favoriete bestuurders om mee te werken, ik voel me zelfstandiger tijdens de diensten en ook de kleine straatjes in de stad begin ik te kennen.
Dat straten kennen behoorlijk belangrijk kan zijn werd me weer bewezen bij een call afgelopen maandag. We werden gebeld voor een vrouw van 34 die een aantal weken zwanger was met erg hevige pijn in haar buik en rug. Het station maakte ons duidelijk dat het ging om een noodgeval en dat er zo snel mogelijk een amublance bij de vrouw moest zijn. Nu zijn sommige buurten en straten in Netanya erg bekend, maar vele straten in het nieuwere zuiden van Netanya zijn dat niet. Ik denk dat we in tien minuten alle straten in die buurt een keer en soms wel twee keer hebben gezien maar van de straat in kwestie geen spoor. Na tien minuten zag ik eindelijk ergens tussen twee flatgebouwen het naambordje staan. Wat bleek de straat was een soort van doorgang tussen twee grote flatgebouwen. Toen we eenmaal aangekomen waren bij de patiënte werd het erg snel duidelijk hoe erg zij eraan toe was. Bij gebrek aan hulp van de Mobile Intensive Care Unit moesten wij zorgen dat we haar zo snel mogelijk in het ziekenhuis kregen. In het ziekenhuis werd bevestigd wat we al dachten, het ging om een miskraam. Ik denk dat dit voor mij persoonlijk de moeilijkste call is die ik tot op heden heb gehad.
Verder heb iets spannends mee mogen maken met Ilanit. Wij hadden samen dienst op dezelfde ambulance, toen we een oproep kregen om de politie te assisteren. Het bleek te gaan om een vondst van een bom ergens in een landschap. De bom was verstopt en al helemaal klaar om gebruikt te worden. Omdat de politie door middel van een man in een groot ( erg alien uitziend) pak en een robot de bom veilig tot ontploffing wilde laten komen, waren wij en de brandweer nodig voor het geval het uit de hand zou lopen. Na twee uur van onderzoeken hoe de bom in elkaar zit en veilig tot ontploffing laten komen, konden wij pas weg. Dit was denk ik voor zowel mij als Ilanit erg spannend. Alleen al doordat wij met camera beelden van de robot konden zien, hoe de bom eruit zag en hoe er wordt omgegaan met het vinden van een bom. Zeker iets wat je niet elke dag meemaakt!
Ik denk dat dit zeker een van mijn meest interessante en drukke weken is geweest. Ik heb deze week behalve de hierboven genoemde calls ook oproepen gehad voor ernstige Hypoglycemia( een vorm van diabetes waarbij er een tekort aan suiker is), hoofdletsel, brand en last but not least mijn tweede CPR.
Kortom een drukke maar ook zeker spannende week. Op weg naar de helaas al laatste week in Netanya!
Foto van Batja, zie jeugdvrijliggers 3
Reacties
ik word steeds trotser.
oma Gerda